Επικαιροτητα

Ντόναλντ Τραμπ και social media , μια σχέση αγάπης και μίσους

Δύο μήνες μετά τις αμερικανικές εκλογές του περασμένου Νοεμβρίου ολόκληρος ο πλανήτης ετοιμάζεται να παρακολουθήσει την τελευταία πράξη της διακυβέρνησης του Ντόναλντ Τραμπ. Μία τετραετία γεμάτη εντάσεις, επιθετικότητα, Πολιτικές διαμάχες, διαδηλώσεις και χιλιάδες κυριολεκτικά tweets. Και αυτό είναι ακριβώς το σημείο που πρέπει να σταθούμε.

Ανεξαρτήτως συμπάθειας ή αντιπάθειας που μπορεί να τρέφει κανείς για τον ερειστικό 45ο Πρόεδρο των ΗΠΑ και άσχετα από την επιτυχία ή την αποτυχία του έργου του, είναι γεγονός πως ο ρεπουμπλικανός πρόεδρος είναι ένα πολιτικό πρόσωπο με τεράστια επιρροή στο κοινό του το οποίο τον ακολουθεί με τρόπο φανατικό. Βασική αιτία της επιρροής αυτής θα πρέπει να θεωρηθεί ο πρωτόγνωρος για τα πολιτικά δεδομένα τρόπος που διάλεξε ο Τραμπ για να προσεγγίσει τους ψηφοφόρους του. Και αυτός δεν είναι άλλος από το social media.Ο «γάμος» μεταξύ πολιτικής και μέσων κοινωνικής δικτύωσης που επιχείρησε ήταν ένα πρωτοφανές πείραμα μεγάλων διαστάσεων το οποίο αδιαμφισβήτητα πέτυχε. Από την έναρξη της πρώτης προεκλογικής εκστρατείας του και μέσα σε πέντε χρόνια ο Ντόναλντ Τραμπ κατόρθωσε να γίνει ένας πραγματικός ροκ σταρ των social media με 34.000 tweets και 84 εκατομμύρια ακόλουθους.

Οι πλατφόρμες αυτές είναι το βασικό ατού του Τραμπ μέσω του οποίου κοινοποιεί τις θέσεις του, επικοινωνεί με αμερικανούς ψηφοφόρους και επιτίθεται σε πολιτικούς αντιπάλους.Και η πρωτόγνωρη ως προς το εύρος χρήση των social media για τα δεδομένα ενός πολιτικού και μάλιστα προέδρου απέδωσε και εκλογικά ! Στην πρώτη εκλογική συμμετοχή του συγκέντρωσε ως αουτσάιντερ τον διόλου ευκαταφρόνητο αριθμό των 62 εκατομμυρίων ψήφων, ενώ στις εκλογές του 2020 μετά από μια τετραετία χιλιάδων ηλεκτρονικών δημοσιεύσεων και παρά την ήττα του συγκέντρωσε 75 εκατομμύρια ψήφους , αριθμό ρεκόρ αν αναλογιστεί κανείς ότι ο Μπαράκ Ομπάμα είχε συγκεντρώσει 69 εκατομμύρια.

Τι γίνεται λοιπόν όταν έχουμε έναν εξαιρετικά ερειστικό και επιθετικό ως προς την ρητορική του πρόεδρο με έναν εξαιρετικά πολυσύχναστο λογαριασμό στο Twitter και στο facebook και που έχει εξαιρετικά φανατικούς ακόλουθους που ταυτίζονται με τα λεγόμενα του και κρέμονται από κάθε του λέξη; Επίθεση στο Καπιτώλιο. Κυριολεκτικά!
Και εξηγώ: Η τετραετία Τραμπ ήταν ένα χρονικό διαμάχης, αλυσιδωτών κρίσεων και διχασμού. Αλλά και με όλα αυτά τα δεδομένα κανείς δεν θα μπορούσε να προβλέψει την κορύφωση αυτού του δράματος που φαίνεται να ήρθε με την εισβολή φανατικών οπαδών του στο κτίριο του αμερικανικού κογκρέσου. Δύο tweets ήταν αρκετά για να πυροδοτήσουν το επεισόδιο κι ένα Βίντεο μικρού μήκους επίσης αρκετό για να το λήξει.

Οι λέξεις έχουν δύναμη, και τα social media είναι ο μοχλός που έχει την δυνατότητα να μετουσιώσει τον λόγο και τις λέξεις κάποιου σε πράξεις και σε φαινόμενα τεράστιας σημασίας.
Λίγες μέρες μετά από αυτό το άνευ προηγούμενου μαύρο γεγονός για την αμερικανική δημοκρατία σύσσωμο το σύνολο των μέσων κοινωνικής δικτύωσης προχώρησε στο μπλοκάρισμα του απερχόμενου προέδρου τουλάχιστον μέχρι την ορκωμοσία του Τζο Μπάιντεν , στερώντας του έτσι για πρώτη φορά τον πολιορκητικό κριό που του χάρισε την δύναμη ενός στρατού φανατικών οπαδών.
Ας υπογραμμίσουμε την τελευταία πρόταση που σίγουρα εγείρει πολλά ερωτήματα .
Θα θέσω μόνο ένα ως εν δυνάμει νομικός: Είναι δυνατόν τα social media να μπλοκάρουν σε βαθμό λογοκρισίας έναν πρόεδρο με 75 εκατομμύρια ψηφοφόρους (όποιος κι αν είναι αυτός ο πρόεδρος, όσο καλός ή κακός και αν είναι) ?
Εν αρχή ναι! Φυσικά και μπορεί . Κάθε πλατφόρμα κοινωνικής δικτύωσης που είναι ιδιωτική μπορεί να αποβάλλει όποιον θέλει όταν αυτός δεν τηρεί τους κανόνες της.
Και τονίζεται ότι απλά αποβλήθηκε, δεν λογοκρίθηκε.Δεν είναι λογοκρισία όταν μπλοκάρεται από έναν ιδιωτικό φορέα ένας άνθρωπος με επιρροή που παρακινεί τους φανατικούς του οπαδούς σε πράξεις βίας. Όπως δεν είναι αστυνομοκρατία αν συλληφθεί κάποιος για ληστεία.

Αλλά ας μην κοιτάμε για λίγο το δάχτυλο και ας κοιτάξουμε το φεγγάρι.Βεβαίως η αποβολή του Τραμπ από τα social media είναι δυνατή , όμως σίγουρα δεν είναι θεμιτή τουλάχιστον δημοκρατικά η ιντερνετική φίμωση ενός απερχόμενου προέδρου που ψηφίστηκε από 75 εκατομμύρια πολίτες.Δεν είναι δόκιμο απέναντι στον ίδιο και δεν είναι ηθικό απέναντι στους ψηφοφόρους του, όπως και δεν ήταν ούτε θεμιτές ούτε ηθικές οι εκατοντάδες δημοσιεύσεις του Τραμπ ,το περιεχόμενο πολλών εκ των οποίων χαρακτηρίστηκε από πολλούς ακραίο και φασιστικό , αλλά που καλώς σχεδόν ποτέ δεν λογοκρίθηκαν γιατί στις δημοκρατίες οι πολιτικοί πρέπει να αφήνονται έρμαια στα λεγόμενα τους και να κρίνονται από αυτά!
Και εντέλει το μπλοκάρισμα αυτό δεν είναι και αποτελεσματικό. Σύμφωνα με την ψυχολογία των μαζών ότι φιμώνεται φαίνεται αυτομάτως στα μάτια των απλών ανθρώπων και ιδιαίτερα των μη νηφάλιων ως κάτι αντισυστημικό και επαναστατικό.

Επιπλέον είναι αυτή η λειτουργία που θέλουμε από την τεχνολογία;
Άραγε επιθυμούμε μία high-tech κοινωνία στην οποία το διαδίκτυο θα έχει έναν ρυθμιστικό ρόλο που θα διευκολύνει την καθημερινή ζωή μας και θα εχει τα κατάλληλα εργαλεία που με τη βοήθεια των ειδικών θα μας βοηθάει να προσπερνούμε τις παγίδες του ή ένα διαδίκτυο παρεμβατικό στα μεγάλα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα που θα οξύνει τις διαμάχες αντί να τις αμβλύνει ?

Το μόνο σίγουρο συμπέρασμα που προκύπτει απ’ όλα αυτά είναι ότι το διαδικτυακό θαύμα των social media του Ντόναλντ Τραμπ καθώς και διαφαινόμενη ρήξη τους θα έχει πολλές συνέπειες στο μέλλον.

Αντώνης Ζωγράφος

Content retrieved from: https://www.csii.gr/.